ابرهای خاطره

مست خوی کرده به طاق عادت
رفته جارو کرده ها را باورم از خاطری شسته
با دلی زيبا
ولی آکنده از نفرت

***

درد

اين نگاه محزون من است
به انديشه های نابارور تو

***

بشر

زجر کشيدن بخشی از آدم شدن است.

***

گذشت

من به تو می انديشم که بخشی از عشقی
و تو به عشق می انديشی و متصوري که من بخشی از آنم.

***

نزديکي

به غربت تو می انديشم
و به تنهايی خويش که غرق قرابت توست.

***

برگرفته از صفحهء قديمي ام "سوته دلان"