بیست و چهار روز پیش ، چهار سال از اومدنم به بریتانیا گذشت ، چهار سالی که هر روزش را بیاد دارم ، غربت نوشته هایم را فقط خودم خواندم
آنان را که تلخ بودند و پر حسرت گوشه صندوقچه قلبم پنهان کردم و آنها را که پر امید بودند را یه آسمون گلبارون کردم
دلتنگی می دونم که اگر نبودی حداقل امروز را فراموش می کردی تا پستی بذاری
و خوشحال تر از اینکه با آگاهی از وطن دور شدی
چهار سال قبل من هم نمایش نامه های خود و نویسندگان دیگر را به دوستی همکار سپردم و راهی غربت شدم
غربتی که مرا به عزیزی می رسوند که اگر او نبود یک روزش را هم نمی توانستم طاقت بیارم
آرزومند آرزوهایت
سبز باشی

مال من 23 ساله شد!