تحريف چهرهء ايرانيان بخاطر يک مشت دلار.

فيلم سيصد مهمتر از وارانه جلوه دادن جنگ که بنظرم به هيچ وجه مهم نيست، چهرهء ايرانيان را در شرايط امروز به بدترين شکل به تصوير کشيده است. بگذاريد برايتان مثالي بزنم. روزي خواهر زاده ام از من پرسيد:"آيا اين حقيقت دارد که ايرانيان اسرائيليها را مي کشند؟" و در نهايت متوجه شدم که يکي از همکلاسيهايش که يهودي است و مهاجر اسرائيلي از فيلمي سخن گفته که در آن ايرانيان متهم به نسل کشي اسرائيليان هستند و اسرائيل يعني یهود و در نتيجه ايرانيان ضد يهودند.

از قديم گفته اند احترام مسجد را متولي نگه مي دارد، وقتي متولي فرهنگي درست و حسابي در مملکت تاريخيمان نداشته باشيم بهتر از اين هم نخواهد شد. آنروزي که مشاوران رضا شاه اسم ايران را براي اين کشور در مجامع بين المللي انتخاب کردند به هيچ وجه به ياد آنروزي که همسايگان جنوبي دست بر نام "پرشين گلف" بگذارند، نبودند. آنان به استناد اينکه کشوري بنام پرشيا ديگر وجود ندارد و اين کشور فعلي ايران است، نام خليج فارس را به عربي تغيير دادند. هر کجا که نقد و بحث تاريخي پيش مي آيد که در آن منافع مادي کشورهاي ابرقدرت زير سئوال برود، مي پرسند دربارهء چه سخن مي گويي: ايران و يا پرشيا. و از پرشيا بنام کشوري که دورانش به اتمام رسيده ياد مي کنند. حال آنکه ما در کشور خودمان هنوز در اين خيال خام که ايرانمان همان پرشياست خوابيده ايم. شايد پهلوي دوم نيز به اين اشتباه پدر خود پي برده بود و از همين رو جشنهاي دو هزار پانصد ساله را ابداع و برپا کرد. (رضا شاه اين کار را به تبعيت از کمال آتا تورک که نام عثماني را به ترکيه تغيير داده بود انجام داد).

[ادامهء 300 (2)]

[Rebel.03:05 PM.March 13, 2007]
0

بالاخره امشب موفق شدم که فيلم دردسرساز "سيصد" را ببينم.

حال نگاهي به اين واقعهء تاريخي مي اندازيم تا متوجه شويم که داستان فيلم فقط چند خطي از کل ماجرا است:
خشايارشا در صدد استفاده از اختلافات داخلي يونانيان نبود و نمي‌خواست به اين کشور حمله کند. اما اطرافيان وي از جمله مردونيه داماد داريوش شکست ماراتن را مايه سرشکستگي ايران ميدانست و خشايارشا را به انتقام فراميخواند. يونانيان مقيم دربار ايران نيز که از حکومت اين کشور ناراضي بودند از خشايارشا درخواست ميکردند که به يونان يورش برد. در آنزمان در يونان حکومت‌هاي مستقلي با عنوان دولت شهر بر هريک از بلاد اين کشور حکمراني ميکرد.
سرانجام خشايارشا به قصد حمله به يونان به کاپادوکيه واقع در آسياي صغير رفت و اين شهر را مرکز ستاد فرماندهي خود قرار داد. وي سه سال تمام به تجهيز سپاه مشغول شد و در نهايت سپاه بزرگي که بنا به گفته هرودوت در آن، 46 گونه نژاد و قوم مختلف حضور داشتند بسيج کرد و در بهار 480 قبل از ميلاد به سوي يونان حرکت کرد. عربها، هندي ها، پارسها، مادها، سکاها، فنيقيها، مصري‌ها و حتي ساکنان جزاير خليج فارس نيز در اين لشکرکشي حضور داشتند. البته لازم بذکر است که مورخان يوناني در مورد تعداد افراد قشون ايران در اين لشکرکشي راه مبالغه نموده‌اند و گاه تا پنج ميليون نفر نيز ذکر کرده‌اند اما بنا به نوشته ساير مورخان تعداد افراد سپاه خشايارشا پانصدهزار نفر بوده که البته همه آنها سرباز نبوده و بسياري آشپز و ملوان و ... در اين ارتش خدمت مينمودند.

[ادامهء 300 (1)]

[Rebel.04:28 AM.March 12, 2007]
0